Perrault
CHARLES PERRAULT
Jeden z najważniejszych twórców baśni. Wybitnie kojarzony z tym gatunkiem i obdarzony wielkim talentem. Przedstawiciel baśni francuskiej.
Żył w okresie „złotego wieku literatury francuskiej”. Był literatem oraz architektem. Znany jest również jako członek Akademii Francuskiej. Brał udział w głośnym sporze pomiędzy „nowożytnikami” i „starożytnikami” i opowiedział się za odrzuceniem prymatu literatury antycznej na korzyść współczesnej. Również w roku 1687 w poemacie „Le siecle de Louis Le Grand” czyli „Wiek Ludwika Wielkiego”, bronił tezy o wyższości, jaką miała mieć literatura francuska nad literaturą antyczną. Natomiast w swoim dziele „Paralleles des Anciens et des Modernes”, czyli „Porównania starożytnych z nowożytnymi”, z lat 1688- 1697, przedstawił podsumowanie dorobku kultury francuskiej i uznał osiągnięcia kultury antyku za porównywalne z osiągnięciami kultury francuskiej. Uznał, że są tyleż samo warte i znaczące dla kultury światowej. Wystąpił również jako przeciwnik używania języka łacińskiego w literaturze na korzyść języka francuskiego.
Początkowo baśnie Perrault’a pisane były dla „salonów francuskich”‘. Na dworze Ludwika XIV powstawały utwory, w których można było rozpoznać znanych Francuzów. Były też przepełnione erotyzmem i okrucieństwem. Do dzieci docierały w wersji okrojonej lub jako adaptacje. Zresztą słynne „Bajki Babci Gąski” Perrault zaprezentował na dworze, jako dzieło swojego syna, sam przyznał się tylko do krótkich wersów moralizatorskich zamykających te baśnie. Mimo to, właśnie te dzieło przyniosło mu światową sławę i zostało przetłumaczone na wiele języków. Jego dzieła dały też początek gatunkowi literackiemu. Perrault czerpał inspiracje do swych baśni z historii, które przed snem opowiadały dzieciom dworskim nianie, pochodzące z ludu. Czyli były to tak nazywane „historie o Oślej Skórce” – proste opowiadania, w których świat wieśniaków był prosty, czarodziejskie postaci w powiązaniu z naturą wpływały na ludzkie życie. Ale nie brakło w nich też inspiracji dworem. Jego styl uznaje się za doskonały w formie oraz docenia się lakonizm treści, a opowiadania porównuje do mitów.
Do najsłynniejszych baśni Perrault’a należą:
- Śpiąca królewna,
- Kopciuszek,
- Kot w butach,
- Knyps z czubkiem,
- Ośla skórka,
- Czerwony Kapturek,
- Tomcio Paluch,
- Wróżki.